…ve başka hiçbir şeyin yok önemi

Bugünlerde kiminle konuşsam, nereye gitsem sanki aramızda bir cam varmış gibi hissediyorum. Konuşmanın sıcaklığı yok, gittiğim yerin de. Sanal bir dünya içindeymişim gibi. Bazen dışarıdan bakan gözüm, gözlemciyim. Bazen olayın kendisiyim…
Fakat Beren olunca yanımda, sadece onun sıcaklığı var. Samimi, katışıksız sevgi var. Ne hissediyorsa o. Üst üste konmuş duyguları yok. Sağ gösterip sol vuracak arkaplan düşünceleri yok. Sadece kızımlayken bırakabiliyorum içeride beni gergin tutan ipleri. Rahat oluyorum. Cam fanus kalkıyor üzerimden. Bir hayat varmış dışarıda da. Mücadele edilmesi gereken zorluklar, konuşulması gereken konular. Tatlar, lezzetler, keyifler…

Uyku akarken gözlerimizden başını oto koltuğuna gömüp, dizlerini kendine çekip uykuya dalışına baktım bir süre. Eve geldik öylece. Uyandırdım sakince. ‘Baba benim çok uykum var’ diyerek apartmana girdi yavrucuk. Yukarıda üzerini değiştirip yatağa uzanınca anında uyudu. Ben de yanına kıvrıldım. Gözlerim karanlığa alıştıktan sonra yüz hatlarını inceledim. Yanağında gezdirdim ellerimi, pürüzsüzlüğü hissettim ve küçük küçük öptüm miniğimi. O anda düşündüm tüm bunları. Senden başka hiçbir şeyin yok önemi dedim kendi kendime. Şarkı sözü oldu bu. Hiçbir şeyin yok önemi… Senden başka. Başka hiçbir şey senin kadar mutlu edemiyor beni minik tatlı tavşanım.

One Thought on “…ve başka hiçbir şeyin yok önemi

  1. Nihal Gülkokan on 25 Nisan 2014 at 22:59 said:

    Babalar ve kızları. Bu çok özel bir bağ, anlatılmaz yaşanır. Allah ayırmasın sizi. Mutluluk sizlerle olsun canlarımız bizim.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Post Navigation