Babalar günü

BGBa-ba-ba-ba… babababababa…. art arda söyleyince ne tuhaf oluyor bazı heceler, bazı kelimeler… Sekizinci babalar günümü yaşadım birkaç gün önce. Diğer herhangi bir günden hiç de farkı yoktu ilk başta. Olmasın da zaten ama kızım farkındaydı…O günü değiştiren, ben ne dersem o olacakmış gibi hissettiren kızım oldu.

Özel bir günmüş gibi diğer günlerden ayrılan, bu şekilde algılanmasına çalışılan, benzer birçok örneği de olan, hediyesiz geçmeyecekmiş gibi düşündürtülen günlerden bir gün. Ben hiç benimsemiyorum bu türlü düzenlemeleri. ‘Belirli gün ve haftalar’ diye alt alta yazılan günlere bakınca boş gün yok gibi. ‘Dünya’nın boş günü’ gibi bir şeyi kutlamak belki daha iyi olabilir. Bkz.* (Babalar günü Haziran ayının üçüncü pazar günü kutlandığı için tam günü verilemiyor.)

Yılda bir kez gibi görünse de babalar günü, bir araya geldiğimiz günlerin tamamında benim günüm.
Sadece rutine mi bağladık bir araya gelmeyi? Hayır.
Kızımla daha çok şey paylaşabiliyor muyum? Bazen.
Konuşabiliyor muyuz birçok konuyu? İşine gelenleri evet. Bunun dışında hayır.
Olumlu ya da olumsuz yaşadığı, gördüğü, yorumladığı anlık olaylar, gelişmeler var yaşamın içinde Beren’in. Bunları daha çok herhangi bir şeyle meşgulken yapıyoruz ve tam olarak konuya odaklanamıyoruz.
Yıllar önce dudaklarından ilk ba hecesi çıktığında, onu arka arkaya söylediğinde yaşadığım sevinci hatırlıyorum. Bugün bunu söyleyen kızımla yarın neler konuşurum diyordum. Şimdi büyüdüğünü hissederek sadece çocuklara özgü oyunlardan değil, yaşamın içinden de bahsediyoruz. Zamanına ait olmayan şeylerden örnekler veriyor, kafasına takılan türlü şeyleri soruyor. Cevap vermekte zorlanıyorum çoğunda. Hemen kurtarıcı Google oluyor. Bakalım, en doğrusunu öğrenelim diyerek anında öğreniyoruz cevabı. Bu hareketimle doğru mu yapıyorum bilemiyorum.
Geçenlerde dükkanların birindeyken renkli duvar dekorasyonunu göstererek, kerpiç duvar dedi. Ben bile bir anda gözümün önüne getiremedim o duvarı. Hani nerde diye sormuşum gayrı ihtiyari olarak. Göremedim ya da benzetemedim karşımızdaki koskoca duvarı. Başka bir gün tam anımsayamamakla birlikte sanırım alışveriş esnasında, para yerine sikke kullanmamı önerdi.

Baba kelimesi telaffuz edilince hep baba-kız ikilisi geliyor aklıma. Daha önce önerdiğim “babalar için bir fincan huzur” kitabından birkaç anıyı okuyasım geliyor. Internette baba ve kızı ile ilgili araştırma sonucu bir sürü güzel hikaye, fotoğraflar, illüstrasyonlar çıkıyor karşınıza. (Buradan da bazılarını paylaşabilirim ama nasıl olsa google sürekli güncel böyle şeyler için.)

Babalar günü için daha önce yazdığım üç yazıda, ne demişim ben? 🙂 2010, 2011, 2013

*BM Günleri

One Thought on “Babalar günü

  1. Nihal Gülkokan on 1 Temmuz 2016 at 22:36 said:

    Baba baba baba kızların en büyük desteği ve kalesi.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Post Navigation