Tag Archives: Baba Kız

Aşk

Aşk diye bir şey varmış hayatta. Bu yaşımda yeni yeni öğrenmeye başladığım… Yıllar önce de vardı belki ama bilmiyordum adı aşk mıydı? Çocuklukta da vardı belki kim bilir? Kültür gibi bir kavram galiba bu. Kültürlü insan… Her şeyin kültürü olabildiği gibi, her şeye ‘aşk’ da denebilir ya da aşkla bağlanabilir insan. Haftalar, hatta aylar önce Continue Reading

Sevgi

‘Ben seni neden bu kadar çok seviyorum baba?’ Son zamanların mottosu bu. Duyduğum en güzel cümlelerden birisi. Söyleyenden kaynaklı biraz da. Tek bir kişi söyleyebilir ki zaten… 🙂 Bazen, durup dururken, uzaklara bakarken buluyorum kendimi. O anda düşünüyor oluyorum. Zaman içindeki tüm davranışlarımı, sadece kızımla olan değil, yaşadığım tüm insanlarla olan ilişkilerimi. Birçoğunun, nasıl bir Continue Reading

İleleb@

Artık @ olmadan adım atamadığımız bir dünyada yaşıyoruz. Her insan davranışının temeli, oynanan türlü oyunlar hep bunun üzerine kurulu. Sosyal medya denilen modernizasyon, ayak uydurmaya çalıştığımız bir ortamda bize sunulanla yetinmeyi öğretti bize. Hepimize. Öğretilmiş çaresizliğe mahkum edilen toplumun bir üyesiyiz. İstemediğimiz işleri yapmak ya da görmek istemediğimiz kimseleri görmek zorundaymışız gibi hissediyoruz çoğu zaman. Continue Reading

…ve başka hiçbir şeyin yok önemi

Bugünlerde kiminle konuşsam, nereye gitsem sanki aramızda bir cam varmış gibi hissediyorum. Konuşmanın sıcaklığı yok, gittiğim yerin de. Sanal bir dünya içindeymişim gibi. Bazen dışarıdan bakan gözüm, gözlemciyim. Bazen olayın kendisiyim… Fakat Beren olunca yanımda, sadece onun sıcaklığı var. Samimi, katışıksız sevgi var. Ne hissediyorsa o. Üst üste konmuş duyguları yok. Sağ gösterip sol vuracak Continue Reading

Omuzumda uyuyan güzel

Baba: Böyle rahat mısın? Beren: Olmaz mıyım?.. Cumartesi akşamı uyku için hazırlanırken sarıldık her zamanki gibi. Önceden koluma sarılırdı yavru. Büyüdükçe elimi tutmaya başladı. Uykuya dalmadan önce parmaklarımızı iç içe geçiriyorduk genelde ama bu kez başını omzuma koydu. Ellerini de doladı bir alttan bir üstten geçirerek. Uyuyakaldı öylece. Herkes yerini bulmaya çalışırken yatakta, ben yanaklarını Continue Reading

Yazı yazmak

İhmal ettiğim yazılarım gün geçtikçe birikiyor ve ne zaman bilgisayarın başına otursam başka bir uğraşı içinde buluveriyorum kendimi. Şu anda bir yazıya başlamış bulunuyorum aslında teorik olarak. Bir hengâmenin içinde kaldım bir anda. Her şeyin farkındayım. Etkisi uzun sürmeyen bir yorgunluğu da beraberinde getiriyor bu çoğu zaman. Bazen de kendi kendime konuşurken buluyorum kendimi. Bu Continue Reading

Birliktelik

Birliktelik diye bir başlık kullandım ama sıradan bir kelime değil bu. Biraz düşündüm. Birlik olarak, bir arada bulunarak, “bir” olarak hissettiğinde birliktelik oluyor gibi sanki sadece. Bir arada, yan yana durmak değil, bir bütünü oluşturmak. Biri yokken diğer tarafın eksik kalması gibi. “Bir” olunamıyor o zaman. “Biz” “birlikteyiz.” Beren ile “birlikte” zaman geçiriyoruz, eğleniyoruz, bundan keyif Continue Reading

Sen uyurken

Sen uyurken* diye başladım düşünmeye ve yazmaya… Bebeğim öyle güzel uyuyordun ki fotoğrafını çekmek için bile yanından ayrılamadım… Aylar sonra birlikte uyuduğumuz yaz tatilinden sonra, bu hafta da (bundan bir önceki hafta da cumartesi akşamından almıştım kızımı) cumartesi günü akşamından buluştuk kuzumla. Gecenin, kızıyla yanak yanağa uyuyan bir baba için değeri o kadar büyük bir boyutta Continue Reading

Beren’in B’si

Yavru ceylanımla geçen her haftanın ayrı bir tadı var. Baba-kız belki de hiç bu kadar bir arada olmamıştık. Saatlerce yan yanayız ve gün öyle bir gün ki, tarifi mümkün değil. Sabah ilk durağımız olan babaanne kahvaltı evine uğradık. 🙂 Sütü, yumurtası, domatesi vs. eksik olmayan soframızda, Beren için ayrı bir özen hemen göze çarpıyor. Kuzum Continue Reading

Bana güler misin babam?

Aralık’ın 13’ünde taslağını hazırladığım bu yazıyı ancak şimdi yayımlayabiliyorum. Şöyle bir durup düşünme fırsatı bulduğum kısa zamanlarda, yavru ceylanımla geçirdiğim tüm anlar gözümün önüne geliyor. Onunla yaşadığımız ilginç olayları unutmadan yazıya dökeyim diyorum ama kuzumu bırakamıyorum. Bilgisayarımı açamıyorum. Bir an olsun yanından ayrılmak istemiyorum. O anların tadını çıkarıyorum. Bazen birlikte yazalım diye düşünüyorum. Salonda yazayım diyorum. Continue Reading